Door: Erik van Haren

 

Hij was er helemaal klaar mee. Ondanks verscheidene lucratieve opties zette Brian Pinas (32) afgelopen zomer een punt achter zijn lange profcarrière. Voetballen doet hij nog altijd, bij Zaterdag Hoofdklasser RVVH, niet ver van zijn geliefde Rotterdam.

 

Pinas, vrijwel zijn gehele carrière spelend als ouderwetse linksbuiten, voetbalde de afgelopen drie seizoenen al in de luwte bij FC Dordrecht in de Jupiler League. Ondanks aanbiedingen uit binnen- en buitenland besloot hij afgelopen zomer te stoppen met het betaalde voetbal. “Ik was er klaar mee”, legt Pinas uit. “Toch wilde ik niet direct helemaal stoppen met voetbal. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit had verwacht in het amateurvoetbal terecht te komen, maar dit is een mooie manier om af te bouwen.”

 

Voor de ‘pure genieter’ Pinas speelt ook de afstand een rol. Als vader van een tweejarige dochter is hij in Ridderkerk op zijn plek. Aanbiedingen vanuit Cyprus, Griekenland en Portugal liet hij mede daarom links liggen. “Daar had ik echt geen zin in. Zeker in landen als Cyprus hoor je vaak dat clubs hun afspraken niet nakomen.”

 

Ook op aanbiedingen dichterbij huis gaat Pinas niet in. Eerstedivisionist Telstar en Topklasser Rijnsburgse Boys visten achter het net. “Dat heeft vooral met de afstand te maken. Ik wilde graag dicht bij huis voetballen. RVVH was wat dat betreft de beste optie. Het is vijftien minuten rijden en spelers als Etienne Shew-Atjon en Giovanni Franken zijn bekenden van me. Daarnaast speelt ook mee dat RVVH een club is met mogelijkheden. Ik verdien nu bijvoorbeeld meer dan in Dordrecht.”

 

^{Pinas in duel met de huidige FC Oss-speler Emrullah Guvenc}

 

Pinas speelt weer wekelijks vlakbij Rotterdam, zijn Rotterdam. Als jochie begint hij met voetballen bij DHZ, onder de rook van stadion De Kuip. Op zijn zevende gaat hij voor Feyenoord spelen, een droom voor elke Rotterdammer. Pinas overleeft alle selectierondes, tot hij op zijn negentiende zelf kiest voor een vertrek. Een avontuur bij Newcastle United ligt in het verschiet. “Voor iemand van mijn leeftijd kreeg ik destijds een goed driejarig contract”, kijkt Pinas terug. “In Newcastle zou ik eigenlijk in het jeugdteam starten, maar ik kwam al vrij snel bij de A-selectie terecht. Ik mocht destijds al blij zijn als ik ook daadwerkelijk in de wedstrijdselectie werd opgenomen.”

 

Kampioen

Pinas traint anderhalf jaar met sterren als Alan Shearer en David Ginola, maar komt niet tot speelminuten op het imposante St. James’ Park. Ondanks een doorlopend contract laat de Engelse club hem transfervrij terugkeren naar Feyenoord, want de aanvaller hunkert naar speelminuten. Onder Leo Beenhakker wordt de Rotterdamse formatie dat seizoen kampioen. Pinas is echter niet helemaal tevreden, hij komt dat seizoen slechts tot vijf duels in de hoofdmacht.

 

“Het spelen in De Kuip was echt een droom die uitkwam, maar ik wilde gewoon voetballen. Ik vind het mooi dat ik kampioen ben geworden met Feyenoord, maar kende wel mijn plek.” Hij vervolgt lachend: “Tijdens de huldiging kreeg ik de schaal ook in mijn handen gedrukt, maar die heb ik maar snel doorgegeven.” Het ambitieuze talent kiest door de geringe kansen op speeltijd voor een vertrek naar Excelsior in de Eerste Divisie, het kleine broertje van Feyenoord. “Daar begon het allemaal pas echt. Ik werd daarvoor echt gezien als een belofte, maar moest het nu maar eens laten zien. Onder trainer Adrie Koster hadden we een erg leuk en jong team en promoveerden we na drie seizoenen zelfs naar de Eredivisie. Ik heb daar mijn leukste tijd beleefd.”

 

Het seizoen op het hoogste niveau leidt niet tot een daverend succes voor de bescheiden ploeg uit Kralingen. Met Pinas als volwaardig basisspeler eindigt de formatie van Koster uiteindelijk als voorlaatste. De kleine aanvaller heeft zich ondertussen wel in de kijker gespeeld bij FC Groningen, waar hij aan het einde van het seizoen dan ook transfervrij naar verkast. “Groningen had me eerder al op het oog, maar dan hadden ze een transfersom van meer dan een miljoen euro moeten betalen”, weet Pinas. “Ik heb er vervolgens twee jaar met veel plezier gevoetbald en onder trainer Ron Jans veel geleerd. Na die twee seizoenen werd het systeem echter aangepast en zou ik meer als tweede spits moeten fungeren achter topscorer Erik Nevland.”

 

 

Al met al kijkt Pinas nu met een tevreden gevoel terug op zijn profloopbaan. “Ik heb een leuke carrière gehad. Ik denk niet dat ik er het maximale uit heb gehaald, maar dan ben je ook afhankelijk van andere factoren. Toch heb ik bereikt wat ik wilde bereiken. Ik heb op het hoogste niveau gespeeld in Nederland, een uitstapje gemaakt naar het buitenland en wedstrijden gespeeld voor Jong Oranje. Smetje zijn de twee zware blessures die ik opliep bij Excelsior en Dordrecht. Ik heb eigenlijk sinds mijn vijftiende rondgelopen in het profvoetbal en vond het afgelopen zomer welletjes geweest.”

 

Mental coach

Bij het ambitieuze RVVH speelt Pinas bepaald niet voor een appel en een ei, maar hij oriënteert zich momenteel ook op een maatschappelijke carrière. Een rol als mental coach in de voetbalwereld trekt hem bijvoorbeeld. “Mogelijk is dat een optie. Ik denk dat zo’n persoon erg belangrijk is. Toch wordt er zeker in de voetballerij nog erg vreemd tegen zulke mensen aangekeken, terwijl dat in een sport als hockey de normaalste zaak van de wereld is. Bij FC Groningen liep er ook een mental coach rond en vond ik dat zelf ook raar. Maar je ziet veel talentvolle spelers ineens verdwijnen, mogelijk door de publieke belangstelling die een enorme impact kan hebben. Een psycholoog kan dan heel ondersteunend werk verrichten. Ik had zelf bijvoorbeeld wel mijn kwaliteiten, maar was geen supergroot talent. Ik ben altijd keihard blijven werken in mijn carrière. Ik zie nu jongens rondlopen bij RVVH waarvan ik denk: ‘Wat doe jij nog in het amateurvoetbal?’ Zulke talenten missen gewoon de discipline.”

 

Met het eerste elftal van RVVH presteerde Pinas wisselvallig in de eerste seizoenshelft, met een plaats in de middenmoot als gevolg. “De doelstelling is iets aangepast, maar we moeten zeker in het linkerrijtje eindigen. Als we bij de eerste vijf of zes ploegen eindigen hebben we het netjes gedaan.”

 

Genieten

Zelf geniet Pinas in Ridderkerk nog volop van het spelletje, voor zolang het nog duurt. “Het moet gek lopen, mocht dit niet mijn laatste club zijn. Ik denk niet dat ik nog jaren doorvoetbal, maar ik ga ervan uit dat ik hier volgend seizoen ook nog speel. Daarna bekijk ik per jaar of ik er mee door wil gaan.” Waar de oud-Feyenoorder in het verleden acteerde in een volle Kuip, het ouderwetse ‘avondje NAC’ beleefde en de traditionele Engelse stadions van dicht bij meemaakte, fungeren nu ouderwetse sportparken als wekelijks strijdtoneel. Voor de Rotterdammer is dat totaal geen probleem. “Ik heb geen moeite mezelf te motiveren. Wel ben ik wat meer ontspannen in aanloop naar wedstrijden, er staat minder op het spel. Bij Feyenoord zei Leo Beenhakker al dat je van het spelletje moet genieten en plezier moet maken. Voetballer moet je worden omdat je van het spelletje houdt, niet vanwege het geld. Zodra ik het niet meer leuk vind om te voetballen, kap ik er ook gelijk mee.”